Februari 2013, de huidige tijd, het Nu. In de eerste echte update van het blog ga ik jullie, geachte volgers meenemen naar de huidige situatie en zelfs semi-live, want al schrijvende aan deze update zit ik in het grote bouwproject, wat wij als “Het Huis” zijn gaan benoemen.

Hoe kan ik deze update anders beginnen, dan met een beschrijving van het letterlijke Nu? Gezeten in wat we op dit moment nog eufemistisch de salon noemen, Lia leest, ik “Ipad”. Allebei een muts op het hoofd, want ondanks het zachtjes knetterende haardvuur, 2 elektrische radiatortjes en een gaskachel met een splinternieuwe en dus barstensvolle gasfles, was de temperatuur zojuist, om 23.00 uur (binnen!) een krappe 4° C. Da’s niet veel, maar tegelijkertijd toch nog bijna 20° warmer dan we vorig jaar in de vergelijkbare periode hebben beleefd. Jullie kunnen het zelf dan wel uitrekenen, toch?Afbeelding

Vanmiddag bij binnenkomst hebben we meteen het water weer aangesloten, een enkele knelkoppeling dichtgedraaid (niet doorvertellen: met behulp van een beetje isolatieband,zodat we de koppeling meervoudig kunnen gebruiken), en alle kranen, en dat zijn er inmiddels best een hoop door het Huis, dichtgedraaid. En nergens lekkage! Hoera!…

…Dachten we. Want na een half uurtje ontdekten we een plas water in de salon achter ons isolerende zeil. Barst! waar komt dat nu vandaan? Nou, dat bleek na enig zoeken dus van de kraan van de zonneboiler te komen! Een “prachtige” barst in de aanvoer van de ketel. Ik had gehoopt dat die voldoende warm zou blijven vanwege de nabijgelegen vloerverwarming van de badkamer en de warmte in de ketel zelf, maar daar blijk ik dus ingehaald te worden door mijn eigen optimisme.

Door de huidige temperaturen zijn we weer veroordeeld tot een waterrantsoenering. Er staat een emmer in de salon hier vlak naast me, en daar putten we dan maar ons koffie-, thee-, afwas- en kookwater uit. Oh ja, en ook wat spetters om je te wassen. En zelfs, zoals zojuist, wat water voor de kruik. Dat wanstaltige, maar o, zo praktische rubberen hart, dat je voeten lekker warm houdt ‘s nachts. Afbeelding

Een laatste melding, alvorens wij gaan proberen om de nacht in te gaan: in de keuken, onverwarmd en nog behoorlijk in verbinding met de buitenlucht via allerlei kieren en gaten, later dit jaar te dichten, is het op dit moment: -5°C. Voor jullie begrip, geachte volgers: dat is de ruimte naast de salon, ervan afgescheiden met niet meer dan een op maat gezaagde vloerplaat. Vermoedelijk betekent dat dat de slaapkamer ook die temperatuur heeft. De kruik is dan ook zeer welkom!

Welterusten, geachte volgers. (Hoewel ik hoop dat jullie deze update niet als slaapverwekkend hebben ervaren, aarzel niet om het mij te laten weten..)

De volgende update zal spoedig volgen, ik zal jullie op de hoogte brengen van de vorderingen in de vrieskou.